aynadakiler:

“Sen hep duvarları o ördü zannedersin. Ama bazen kendin örmüşsündür. Ona veremediklerini başkaları için feda eder olmuşsundur belki, ona feda edemeyişini unutmak için. Sonra o görmüştür bunu uzaklardan bir yerden bir ihtimal, ‘onu daha çok sevdi’ demiştir. Amaçların farklı görünebilir ve bu bütün cümlelerini yok edebilir bazen. Dönesi geldiğinde sadece bir bakışınla belki ona ‘git’ demişsindir, haberin yoktur.

Ve hatta belki, sadece sustuğu için, o daha çok sevmiştir.”

Lady : I don’t think they can hear us.

Bird: I can hear you Lady. Do you want to come with me Lady?

Lady : Will you be nice to me Bird? You’re always be nice to me.Because you’re my friend.

Öyle bir zamanda geldin ki ne vazgeçmek mümkün senden,ne vazgeçmeyi istemek.

Düşün bir,sana bahşedilen tüm hislerin senden alındığını düşün.Artık hissedemediğini.Sevemediğini,aşık olamadığını,sevinemediğini,ağlayamadığını düşün.Her şeyini tüketmişsin.Hiç bir şey kalmamış seninle.Hatta sen bile kalmamışsın seninle.O kadar yoksun ki aynadaki yansımanı görünce hala bir bedene sahip olabildiğine şaşırıyorsun.Boş bir çuval gibi işte,ötesi yok.

Uzun bir boşluk ama bu.Günlerle saymak istersin,aylarla.Sayamazsın.Yılları bile takip etmeyi bırakmışsındır sen çoktan.Sevmeye çabalamışsındır,aşık olmaya,tekrar heyecanlanmaya.Ağlayamamak ne demek biliyor musun?Nasıl bir hiçlik?

Sonra bir adam görüyorsun.Hiç bir vasfı olmayan,sıradan bir adam.Yıllardır hayatına sokmaya çalıştığın,sevmeye çabaladığın onca adamın başaramadığını sadece varlığıyla başaran bir adam.Parmak uçlarında bir karıncalanma oluyor,damarlarında dolaşan kanı tekrar fark ediyorsun.O adamı görüyorsun ve aldığın nefesin farkına varıyorsun.Ciğerlerine dolan havanın.

Nasıl bir zamanda geldin anlıyor musun?Varlığınla nasıl yoktan var ettin beni?Şimdi söyle vazgeçmek mümkün mü senden?Sana ‘Hayır’ demek,sana karşı koymak gelir mi benim elimden?Sana arkamı dönebilir miyim ben?

Doğrusu ben fark etmemiştim aslında benim için ne demek olduğunu.Sonra aldılar seni benden.35 gün görmedim yüzünü,sesini duymadım.35 yıl gibiydi.Bir an olsun gitmedin aklımdan.36.gün geldin.Ve ben hayatımı o günden tekrar başlattım.Her insana kısmet olmaz ikinci şans.Ve gördüm ki her insana kısmette olmuyordu doğru adamı bulmak.Şimdi ben bunları bile bile izin verir miyim sanıyorsun ellerimden gitmene?Seni görmediğim 2 günü bile zor geçirirken sensiz bir hayatı sürdürebilir miyim sanıyorsun?

Sana bir kez dokunabilsem,ömür boyu yeter sanıyordum.Bir kez öpsem dudaklarından bir daha canım yanmaz sanıyordum.Öyle değilmiş.Ömür boyu dokunsan bana,yine de yetmez.Bir ömür daha isterim sana dokunabilmek için.Dudaklarından hiç bahsetmemeliyim aslında.Bir insan bir adamın dudaklarında nefes alır mı,hayat bulur mu o dudaklarda?Oluyormuş demek ki.Şimdi dudaklarına uzak kaldığım her an canım yanıyor.Senden başka hiç bir şey yakamıyor canımı.Ve söylememe gerek bile yok,senin acın bile dünyanın en güzel hislerinden biri.Ama olmasın işte.Uzak kalmamalıyım dudaklarından.En bencil aşk belki de benim ki.Ama kokun,nefesin,gözlerin,ellerin,her şeyin ama her şeyin benim olmalı.Bir an bile uzak kalmamalıyım onlardan.

Bir insan ömür boyu bir adamın yüzüne bakmaktan bıkmayacağını bilebilir mi?Ben biliyorum.Nasıl biliyorsun deme.Biliyorum işte.Nefes almayı bildiğim gibi biliyorum,bir gün öleceğimi bildiğim gibi biliyorum.Nasılı yok.Sadece biliyorum.Ve biliyorum ki eğer bir ömür yanımda kalmayı başarabilirsen o ömrün sonunda bile hala bana böyle gülümseyebiliyor olacaksın.Hala birbirimize baktığımızda dünyanın sırrını paylaşan o iki çocuk olacağız.O kızıl-kahve gözlerin kaç yaşında olursan ol hala aynı şu andaki gibi yaşını inkar edercesine ışıldayacak bir çocuk masumluğuyla.Çünkü yanında ben olacağım.Çünkü ben senin çocuk yanınım,ben senin masum yanınım.Çünkü sen benim doğru yanımsın.

İzin verirsen konuşmak istiyorum biraz.İstemekten ziyade gerekliliğini hissediyorum.Çünkü ben konuşmadıkça boyumdaki sinirler gerilmeye devam edecek.Sonrası geçmeyen bir baş ağrısı işte.Tamam biraz konuşurum derken kast ettiğim bolca saçmalamaktan ibaretti.Her zaman ki halim işte,sen önemseme beni.Sessizce dur.Duyma beni,dinleme.Ama izin ver bu gece konuşayım.

Önemli bir şey değil aslında.Sadece yanımda olmadığın her an mutsuzluktan nefes alamıyorum.Yüzünü görmediğim her andan nefret ediyorum.Bir de tenine dokunmadığım her saniyenin boşa geçtiğini hissediyorum.O kadar.

Ömrüm boyunca bir daha sana bu kadar yakın olmak gibi bir şansım olur mu acaba?Bilmiyorum,ve bilmemek öldürüyor beni.Bir insan hem mutlu olup hem nefret edebilir mi hayattan?Ne ki şimdi bu,ne!

Nefesin hala boynumda,saçlarımın arasında hissedebiliyorum seni.Ellerin,ellerin bak tam şuraya dokundu.Bak yüzümde hala izi var parmaklarının.Kalbim,kalbimi duyuyor musun?Sanki günlerdir koşuyorum,nasıl da hızlı çarpıyor.Bence sesini duyabiliyorsundur.Gözlerin,gözlerin bana bir kez olsun baktı ya öyle,bir kez olsun gözlerim değdi ya gözlerine yeter bana.Bir ömür bakabilirim sana,bir ömür.Ve bir ömür doyamam sana.Ama bir kez olsun öyle baktın ya,ben bir ömür o bakışınla bile yetinirim.Nasıl seviyorum seni anlamadım,nasıl kendimden bile vazgeçiyorum seni severken.Bugün kurduğum o milyonlarca saçma salak cümlenin aslında tek bir anlamı vardı.Sana aşığım adam,sana parmak ucundan her bir saç teline kadar aşığım.Ve sen bir gün olmasan bile ben bu hayatta kimseyi senden çok sevemeyeceğim,sevmeyeceğim.Sen anlamadın,sen sevmedin.Sen hiç sevmeyeceksin.

İzlediğimiz o film,ne kadar dikkatli izledim muamma.Ama bana seni hatırlamam için bir neden daha verdiğin için teşekkür ederim.Ve ben o filmi hep çok seveceğim,hep.Biliyorum sen o beni derinden etkileyen repliği dile getirdikten sonra,bana hitaben söylemediğini,söylemeyeceğini belirterek ağzıma sıçtın.Kelimelerde insanı öldürebiliyormuş demek ki.Her neyse sadece beni bıraktıktan sonra arkana dönüp gülümseyişini görmek için bile katlanırdım ben her şeye.Her şeye.

Zihnim çoktan bilinçli düşünmeyi bıraktı ve ben körlemesine yazıyorum şu anda bu satırları.Yazıyorum çünkü unutmamam lazım.Yazıyorum çünkü gittiğinde seni hatırlamam için bir şeylere ihtiyacım var.Yazıyorum çünkü senin yanında nasıl mutlu olduğumu hatırlamam lazım.Seni seviyorum adam,iyi geceler.